Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Φορντισμός - μεταφορντισμός - δίκτυα


Στην ιστορική φάση του φορντισμού ο καπιταλισμός προκειμένου να αναπτυχθεί στα πλαίσια της αντίφασης παραγωγής/ορθολογισμού και κατανάλωσης/ επιθυμίας πρέπει να διαμορφωθεί ένας ολιστικός τρόπος ζωής που δομείται στη βάση δυϊσμών. Η κερδοφόρα παραγωγή απαιτεί τον ορθολογικό έλεγχο των συναισθημάτων και των επιθυμιών και την καλλιέργεια της επιθυμίας για κατανάλωση που συχνά είναι ανορθολογική. Ένας τρόπος διαμεσολάβησης ανάμεσα στη λογική και την επιθυμία είναι η ρύθμιση του χρόνου μέσα από την αναδιαμόρφωση του χώρου. «Η μηχανική των μηχανών (mechanical engineering) δεν μπορεί χωρίς μία ισότιμη υπολογισμένη κοινωνική μηχανική (social engineering). Οι κοινωνικοί μηχανικοί αναπτύσσουν στρατηγικές για διαχωρισμό της εργασίας και του σπιτιού με τρόπο που να εξασφαλίζονται οι διαφορετικές περιοχές για διαφορετικές δραστηριότητες. Από τις προσπάθειες του Ford να οργανώσει τους εργαζόμενους και το σχεδιασμό της πόλης από τον Pullman, στις μεταπολεμικές Αμερικάνικες διαφημίσεις και προαστιοποίηση, οι άνθρωποι της βιομηχανίας έχουν συνειδητοποιήσει ότι για να αναπτυχθεί ο καπιταλισμός πρέπει να μετατραπεί σε ένα «συνολικό τρόπο ζωής. Το σύνολο αυτό δομείται έμμεσα από μία σειρά δυϊστικών αντιθέσεων οι οποίες δεν είναι ποτέ ισοδύναμες:

Εργοστάσιο Σπίτι

Εργασία Ελεύθερος χρόνος

Λογική Επιθυμία

Άνδρας Γυναίκα

Άνδρας Σύζυγος Γυναίκα Σύζυγος

Αφού το σπίτι, ο ελεύθερος χρόνος, η επιθυμία, και η γυναίκα διατάσσονται να υπηρετούν το εργοστάσιο, τη λογική και τον άνδρα οι βιομηχανικοί ρυθμοί διαχέονται σε όλη τη ζωή. Μέσα σε αυτό το συνολικό τρόπο ζωής, τίποτα δε φαίνεται να ξεφεύγει από τη λογική της μαζικής παραγωγής..» [i] Αυτή είναι η λογική του ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ στη βάση του οποίου δομούνται οι νεωτερικές κοινωνίες.(Mark C Taylor 2003: 29-30)

Στη μετανεωτερική εποχή των δικτύων οι δυϊσμοί της νεωτερικότητας δεν καταργούνται αλλά διαμορφώνουν ένα πολύπλοκο πλαίσιο αλληλοδιεισδύσεων και αμφισημιών. Οι αντιφάσεις δίνουν χώρο στις αμφισημίες και τον αγνωστικισμό. Τώρα οι χώροι διατάσσονται, αναδιατάσσονται, παράγονται και αναπαράγονται διαρκώς, μέσα από μία διαδικασία διαρκούς ροής του ενός μέσα στον άλλον. Τηλεργασία, οικία, σταθμοί παιδιών στους χώρους εργασίας, τρανσέξουαλ, διαφυλικοί και αφυλικοί, απασχολησιμότητα, cyborgs, ρομπότ, ημι-αγωγοί, μεταμοσχεύσεις, κλπ είναι μερικές από τις έννοιες που αναδύονται μέσα από τη σύνθλιψη του νεωτερικού κόσμου. Ο οποίος ξαναγεννιέται μέσα στις υπερλεωφόρους της πληροφορίας, του Διαδικτύου και του κυβερνοχώρου.

Ο Baudrillard θεωρεί ότι το Διαδίκτυο αποτελεί το τέλος της συμβολικής απόστασης ανάμεσα στο μεταφορικό και το πραγματικό. Ο υπολογιστής αποτελεί το υπερρεαλιστικό όχημα ενός ταξιδιού σε έναν προσομοιωμένο κόσμο. Η γεωγραφία του εκρήγνυται σε ένα υπερ-ενδύναμο σημείο (hyperpotential point) όπου «όλα τα ταξίδια έχουν ήδη λάβει χώρα· όπου η πιο ασαφής (vaguest) επιθυμία για διάχυση (dispersion), αποφυγή (evasion) και κίνηση συγκεντρώνονται σε ένα σταθεροποιημένο σημείο, σε μία μη-κινητικότητα που έχει πάψει να είναι μία ακινησία και έχει γίνει αυτή μίας πιθανής αμφισημίας· μιας απόλυτης κινητικότητας, που κενώνει το χώρο της διασταυρώνοντας τον ακατάπαυστα και χωρίς κόπο (Baudrillard 1986)

Η αρχή του τέλους για το «τέλος της ιστορίας».


[i] Το ίδιο θεωρεί και ο Νέγκρι στην ανάλυση του για τον κοινωνικό εργάτη. Σύμφωνα με την ανάλυση του ο καπιταλισμός επεκτείνει τους μηχανισμούς του έξω από το εργοστάσιο στο σπίτι, το σχολείο, τον ελεύθερο χρόνο μετατρέποντας της κοινωνία σε κοινωνικό εργοστάσιο. (Negri 1989: 4-5)

Baydrillard Jean, 1983, Simulations, N.York, Semiotext(e)

Negri Antonio, 1989, Politics of Subversion. A manifesto for the 21th century, Polity Press

Mark C Taylor, 2003, The moment of complexity. Emerging network culture,London, The University Press of Chicago.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

  • ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR


Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

  • Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
  • Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

Microsoft vs Free Software (Greece battlefield)


Η φωτογραφία είναι μία ευγενική αντιγραφή από τον ιστοχώρο του φίλου ipodcrates.

Πριν από μερικές μέρες επικυρώθηκε στη Βουλή η συνεργασία της Ελλάδας με τη Microsoft Για τη συμφωνία που έδεσε τη χώρα στα σχέδια του Billy Gates για την ανάπτυξη της εταιρείας του έχουν ήδη γραφτεί πολλά. (Βλ. Στο άρμα της Microsoft, αλλά με το κεφάλι ψηλά). Αφορμή αυτού του post είναι η είναι η συνέντευξη του κύριου Microsoft στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Σε αυτή απαντώντας στην ερώτηση για το ψηφιακό χάσμα ανάμεσα στις φτωχές και πλούσιες χώρες του πλανήτη λέει:
"Κάθε νέο επίτευγμα στην ιατρική και την τεχνολογία είναι αρχικά διαθέσιμο στους πιο εύπορους και χρειάζεται αρκετός χρόνος για να φθάσει σ' εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη." Μόνο που ο κύριος Gates δε μας διευκρινίζει τον ακριβή χρόνο της διάχυσης των νέων τεχνολογιών όταν μάλιστα:
α) το 2005 οι χρήστες του διαδικτύου στις χώρες υψηλού εισοδήματος ήταν 527 ανά 1000 άτομα. O αντίστοιχος αριθμός για τις χώρες χαμηλού εισοδήματος ήταν μόλις 44 ανά 1000 άτομα.
β) το 2004 στις χώρες υψηλού εισοδήματος το εύρος των δεδομένων μετάδοσης πληροφορίας ήταν 121.433 megabytes όταν στις χώρες χαμηλού εισοδήματος ήταν μόλις 708 megabytes.
γ) το 2005 οι συνδρομητές της ευρυζωνικότητας στις χώρες υψηλού εισοδήματος ήταν 163 στους 1000 κατοίκους, όταν στις χώρες χαμηλού εισοδήματος ήταν μόλις 1/1000
δ) το 2004 στις χώρες υψηλού εισοδήματος 579 στους 1000 κατοίκους είχαν Η/Υ. Στις χώρες χαμηλού εισοδήματος Η/Υ είχαν μόλις 11 στους 1000 κατοίκους. (World Bank: "Global Economic Prospects. Technology Diffusionin the Developing World 2008")

Σε μία επόμενη ερώτηση ο κ. Gates αποκαλύπτοντας το μυστικό της επιτυγχίας της εταιρείας του, διαστρεβλώνει ως νέος Γκέμπελς τις θέσεις των δημιουργών και φίλων του ανοιχτού λογισμικού λέγοντας:
"Γιατί η Microsoft είναι τόσο πετυχημένη; Επειδή δημιούργησε ένα σύστημα που επιτρέπει στον καθένα να αναπτύξει software. Δεν υπάρχουν περιορισμοί. Αυτή η δημιουργική βιομηχανία δεν υπήρχε πριν από τη Microsoft. Σ' αυτή τη λογική καταλαβαίνω το "ανοιχτό". Αν ανοιχτό σημαίνει ότι αυτοί που φτιάχνουν software δεν πρέπει να πληρώνονται, όπως κι αυτοί που γράφουν άρθρα σε μια εφημερίδα να μην πληρώνονται, αυτό μοιάζει παράλογο."
Ο κύριος Gates με αυτόν τον τρόπο αντιλαμβάνεται την κοινωνία της πληροφορίας και την πρωτοπορία της Microsoft. Τα προπαγανδιστικά επιχειρήματα του καταρρέουν μπροστά στην παράθεση του ορισμού του ελεύθερου λογισμικού:
"Ελεύθερο Λογισμικό είναι το λογισμικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, τροποποιηθεί, αντιγραφεί και διανεμηθεί, χωρίς περιορισμούς.
Πιο συγκεκριμένα το ελεύθερο λογισμικό διασφαλίζει 4 ελευθερίες:
· την ελευθερία χρήσης για οποιοδήποτε σκοπό.
· την ελεύθερη διάθεση αντιγράφων του λειτουργικού συστήματος και όλων των υποπρογραμμάτων του.
· τη δυνατότητα πρόσβασης στον πηγαίο κώδικα και την τροποποίηση οποιουδήποτε υποσυστήματός του.
· την αναδιανομή των αλλαγών και των τροποποιήσεων χωρίς περιορισμό"
(Ένωση Χρηστών και Φίλων Linux Ελλάδος (Hellenic Linux User Group - HEL.L.U.G.)

Οι αρχές αυτές δεν αφορούν το περιθώριο κάποιων τεχνοφρικιών - νεοκομμουνιστών στις λεωφόρους τις πληροφορίας αλλά: "Το ανοιχτό λογισμικό και τα ανοιχτά στάνταρντς είναι κάτι παραπάνω από ανοιχτές τεχνολογίες. Ένα ολόκληρο κοινωνικό κίνημα βρίσκεται από πίσω τους: τα κατασκευάζει, τα υποστηρίζει, προσπαθεί να σας πείσει να τα χρησιμοποιείται, σας βοηθάει αν αποφασίστε να τα χρησιμοποιήστε. .... Κάποιοι υποστηριχτές αυτών των διάφανων τεχνολογιών θέλουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να γεφυρώσουν το ψηφιακό χάσμα και να βελτιώσουν την πρόσβαση τους στην εκπαίδευση. Άλλοι εργάζονται στο να αναπτυχθεί η συνείδηση του κόσμου σε ζητήματα ατομικής προστασίας και ατομικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας. Άλλοι στοχεύουν στην ενδυνάμωση των πολιτών με τα αναγκαία εργαλεία και τη γνώση για τη δημιουργία και διανομή των δικών τους περιεχομένων. Αλλά πίσω από όλους τους μακροπρόθεσμους στόχους, οι διαφανείς τεχνολογίες έχουν πολλές κοινωνικές συνέπειες...
Πρώτα από όλα χρησιμοποιώντας ένα εταιρικό λογισμικό όλες οι υποδομές πληροφορίας της οργάνωσης σου εξαρτώνται από τις αποφάσεις του τμήματος μάρκετινγκ κάποιας ιδιωτικής εταιρείας.... έπειτα χρηισμοποιώντας ελεύθερο λογισμικό βοηθάς στο να αναδυθεί μία τοπική αγορά τεχνολογίας, η οποία μπορεί να παρέχει υπηρεσίες ποιότητας με προστιθέμενη αξία στα προϊόντα. Με τον τρόπο αυτό δεν είσαι ένας απλός καταναλωτής μίας μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Οι τοπικές μικρές εταιρείες μπορούν να προσφέρουν εγκατάσταση, διαμόρφωση, υποστήριξη, εκπαίδευση, custom development, κλπ. και αν η οργάνωση σας διαθέτει ένα τμήμα πληροφορικής τότε μπορείτε να έχετε ένα ολοκληρωμένο έλεγχο των εργαλείων σας.
Έπειτα τα ελεύθερα λογισμικά εστιάζουν στην κοινότητα: οποιος έχει τις ικανότητες μπορεί να τα βελτιώσει ή να τα τροποποιήσει. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για περιθωριακές ή μειοψηφικές γλώσσες, οι οποίες συστηματικά περιθωριοποιούνται από τις ιδιωτικές εταιρείες παροχής λογισμικού λόγω της χαμηλής αξίας στην αγορά. Επίσης η χρήση του ελεύθερου λογισμικού, σας φέρνει σε επαφή με μία διεθνή κοινότητα, στην οποία οποιοσδήποτε μπορεί να παρέχει γνώση και οποιοσδήποτε μπορεί να οφελείται από αυτήν, χωρίς τη διάκριση μεταξύ χορηγών και οφειλετών.
(David Jacovkis "On the implications of free software for social organisations" Free Software magazine Issue 21)

Τις θέσεις αυτές επιβεβαιώνουν οι μελέτες των Ενωμένων Εθνών (United Nations Development Programme - UNDP) πάνω σε περιπτώσεις φτωχών χωρών της Ασίας, Αφρικής, Ευρώπης και Λατ. Αμερικής, όπου εφαρμόστηκαν ανοιχτά λογισμικά. Τα πλεονεκτήματα της εφαρμογής ανοιχτού λογισμικού στις φτωχές χώρες είναι:
α) Σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμογών ανοιχτού λογισμικού αποδεικνύεται ότι ο βασικός λόγος για την επιλογή τους είναι το γεγονός της δωρεάν χρήσης τους. Το γεγονός αυτό δε μειώνει τη λειτουργικότητα και την ποιότητα των ανοιχτών λογισμικών.
β) Η ικανότητα της χρήσης και της ελεύθερης αντιγραφής του ελεύθερου λογισμικού είναι σημαντική στις φτωχές κοινότητες, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις λόγω οικονομικής στενότητας δεν μπορούν να προμηθευτούν πολυτελή προγράμματα. Παράλληλα η ελευθερία στην πρόσβαση του πηγαίου κώδικα και η μελέτη του είναι σημαντική για την απόκτηση της ικανότητας κατασκευής αλλά και τη βελτίωσης των τεχνολογιών επικοινωνίας και πληροφορικής από την τοπική κοινωνία.
γ) Η ελεύθερη χρήση και διανομή των ελεύθερων λογισμικών επιτρέπει στις τοπικές κοινωνίες να τα προσαρμόσουν στις ανάγκες του περιβάλλοντος στο οποίο εφαρμόζονται. Έτσι για παράδειγμα διευκολύνεται η προσαρμογή τους σε κουλτούρες και γλώσσες που δεν είναι γνωστές. Η προσαρμογή στις τοπικές κοινωνίες δεν εξαρτάται από την σχέση ανάμεσα στο μέγεθος της επένδυσης και τις εμπορικές δυνατότητες, τις οποίες εξετάζουν οι ιδιοκτήτες λογισμικών προϊόντων.
δ) Η χρήση ανοιχτού λογισμικού επηρεάζει την ανάπτυξη της τοπικής βιομηχανίας παραγωγής λογισμικών καθώς χρειάζονται επαγγελματίες για την δημιουργία, την προσαρμογή και τη βελτίωση του πηγαίου κώδικα, αλλά και για τη συντήρηση και υποστήριξη των λογισμικών. Το γεγονός αυτό με τη σειρά του δημιουργεί ευκαιρίες για την ανάπτυξη τόσο της οικονομίας όσο και της εκπαίδευσης.
( UNDP: Breaking barriers The Potential of Free and Open Source Software
for Sustainable Human Development
A Compilation of Case Studies from Across the World
)
To be continued

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2008

Οι Στόχοι της Δικτυακής Δημοκρατίας


Το blog Δικτυακή Δημοκρατία δεν αποτελεί μία ακόμα ναρκισσιστική προσπάθεια για την επιβεβαίωση της ταυτότητας μας. Η Δικτυακή Δημοκρατία (ΔΔ) στοχεύει να αποτελέσει το πρώτο βήμα στην ανάδειξη και συντονισμό όλων εκείνων των ατομικών και συλλογικών προσπαθειών, οι οποίες δεν συναινούν στις προσταγές των σύγχρονων κυρίαρχων κόμβων διαχείρισης της πληροφορίας, όπως αυτοί οργανώνονται σε παγκόσμιο αλλά και τοπικό επίπεδο.

Γιατί Δικτυακή Δημοκρατία;
Κάθε κοινωνική οργάνωση της ζωής δημιουργείται ως ένα δίκτυο - δικτύων επικοινωνιών ανάμεσα σε άτομα, θεσμούς, συστήματα. Στις καθημερινές επικοινωνιακές επαφές των ανθρώπων διαμορφώνονται και ανταλλάσσονται από τους ίδιους τα εκάστοτε κυρίαρχα συμβολικά νοήματα. Κάθε θεσμός, κάθε θρησκεία, κάθε ιδεολογία, κάθε μορφή οργάνωσης της κοινωνίας δημιουργείται μέσα σε αυτά τα καθημερινά δίκτυα.
Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης παρατηρείται μία μετάβαση από τον κλασσική βιομηχανική οργάνωση της ζωής (με κύρια χαρακτηριστικά τη γραμμική κάθετη διαχείριση των πληροφοριών) σε μία μεταβιομηχανική οργάνωση της ζωής με βασικό χαρακτηριστικό την κυριαρχία των δικτύων στην επικοινωνία των πληροφοριών. Τα δίκτυα αποτελούν την ηγεμονική μορφή οργάνωσης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Ο ρόλος των δικτύων στην οργάνωση των σύγχρονων κοινωνιών βασίζεται στην πληροφορία. Η συγκέντρωση των πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, η διαχείριση τους, και η σύζευξη βιολογικών, κοινωνικών και τεχνολογικών δομών οδηγεί στη διαμόρφωση ενός νέου κοινωνικού χωροχρόνου, γνωστού ως κυβερνοχώρου. Ο κυβερνοχώρος είναι ο δικτυακός χώρος της παγκοσμιοποίησης και αναδύεται μέσα από τα πολύπλοκα δίκτυα ροών πληροφορίας.
Η διαδικασία της συγκέντρωσης πληροφοριών οδηγεί σε ριζικές αλλαγές σε όλες τις κοινωνικές διαδικασίες και επομένως και την πολιτική τους έκφραση.
Η ΔΔ είναι το πρόταγμα αλλά και η ενεργοποίηση όλων εκείνων των κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών δυνάμεων, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, οι οποίες αντιτίθενται σε κάθε λογική μονοπωλιακής συγκέντρωσης και διαχείρισης της πληροφορίας. στα δικτυακά εργοστάσια, στα ΜΜΕ, στην παραγωγή λογισμικών εφαρμογών, στο διαδίκτυο, στα σχολεία, στην καθημερινή ζωή.

Οι στόχοι της Δικτυακής Δημοκρατίας είναι:

- Η διερεύνηση των αλλαγών οι οποίες συμβαίνουν στα ηλεκτρονικά δίκτυα της παγκοσμιοποίησης, στην οικονομία, τον πολιτισμό, την πολιτική, την κοινωνία γενικότερα,

- Οι συνέπειες της δικτυακής οργάνωσης στις πολιτικές σχέσεις, στις σχέσεις εξουσίας, στους πολιτικούς συσχετισμούς δύναμης, στα δικτυακά οργανωμένα κινήματα κ.α.,

- Η καταπολέμηση του ψηφιακού χάσματος και των κοινωνικών ανισοτήτων, που απορρέουν από αυτό

- Ο συντονισμός επιμέρους δικτύων και ομάδων, που δραστηριοποιούνται γύρω από την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας ενάντια σε κάθε λογική μονοπώλησης, επιτήρησης και συγκέντρωσης της και στόχο την ανάδυση μίας δικτυακής δημοκρατίας ελεύθερων κυβερνο-πολιτών,

- Η ενημέρωση των κυβερνοπολιτών της ΔΔ για τις τεχνολογικές, οικονομικές, πολιτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές εξελίξεις, στα παγκόσμια πληροφοριακά δίκτυα.

Το blog Δικτυακή Δημοκρατία ανήκει σε όλους όσοι διακρίνουν πίσω από τη σκόνη του σύγχρονου κόσμου την ανάγκη συντονισμού και κοινής προσπάθειας για την απελευθέρωση της πληροφορίας.

Όσοι μπλογκόφιλοι-ες θέλετε να συνεισφέρετε στην επίτευξη των επιμέρους στόχων με ή οποιοδήποτε άλλο τρόπο, μπορείτε να γίνετε μέλη του blog Δικτυακή Δημοκρατία με ένα email στo networkdemocracy@gmail.com


Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2008

"Εν αρχή είναι η πράξη"


"Πράττω, ποιώ, κάνω, ένα βιβλίο, ένα παιδί, μία επανάσταση, πράττω, με μία λέξη, είναι η προβολή μας σε μια μελλοντική κατάσταση που ανοίγεται από όλες τις μεριές προς το άγνωστο, και την οποία συνεπώς δεν μπορούμε να κατέχουμε στη σκέψη εκ των προτέρων, την οποία όμως πρέπει υποχρεωτικά να την υποθέσουμε ως καθορισμένη, όσον αφορά αυτό που έχει σημασία για τις σημερινές αποφάσεις. 'Ενα διαυγές πράττειν είναι αυτό που δεν ξενώνεται στην ήδη κεκτημένη εικόνα αυτής της μελλοντικής κατάστασης, που την τροποποιεί σταδιακά, που δεν συγχέει πρόθεση και πραγματικότητα, ευκταίο και πιθανό, που δεν χάνεται σε εικασίες και θεωρητικολογίες ως προς τις ασήμαντες, για αυτό που πρέπει να γίνει τώρα, πλευρές του μέλλοντος, ή ως προς αυτές για τις οποίες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα... αλλά και που δεν παραιτείται από αυτήν την εικόνα, γιατί τότε όχι μόνο "δε θα ήξερε που πάει", αλλά και που θα ήθελε να πάει...."

Κορνήλιος Καστοριάδης

"Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας"